Ψίθυροι καρδιάς

ξέρεις κάτι;
θέλω να σου μιλήσω αλλά φοβάμαι…
θέλω να σου μιλήσω για τον πόνο μου αλλά φοβάμαι μήπως δεν με καταλάβεις και νιώσω ξεκρέμαστος.
θέλω να σου μιλήσω για την πληγή μου αλλά φοβάμαι μήπως άθελα σου με τραυματίσεις περισσότερο με τα λόγια σου.
θέλω να σου μιλήσω για το σκοτάδι μέσα μου αλλά φοβάμαι μήπως τρομάξεις περισσότερο από μένα τον ίδιο.
θέλω να σε εμπιστευτώ αλλά φοβάμαι…
ξέρεις κάτι; 
έχω τον τρόπο να σου μιλήσω…
υπάρχει τρόπος να σε πλησιάσω και να σου ανοιχτώ παρότι φοβάμαι…
τί χρειάζομαι;
αρκεί η παρουσία σου…
αρκεί η διαθεσιμότητα σου για μένα…
να, εγώ μπορώ να σου ψιθυρίζω για τα μύχια της ψυχής μου κι εσύ να στέκεσαι πλάι μου διακριτικά… ούτε τόσο κοντά, ούτε τόσο μακριά…
δεν είναι απαραίτητο να ακούς καθαρά τα λόγια μου, αρκεί να αφουγκράζεσαι τί λέει το σώμα μου…
δεν χρειάζεται να με βλέπεις κατά πρόσωπο, αρκεί να ξέρω ότι με προσέχεις…
δεν είναι αναγκαίο να κάνεις κάτι, αρκεί να μου επιτρέπεις να είμαι…
δεν σκοπεύουμε να πετύχουμε κάτι, αρκεί να είμαστε μαζί… 
και στο τέλος, δεν χρειάζεται να ειπωθεί τίποτα…
θα σε προσκαλέσω μόνο να σταθείς απέναντι μου, να με κοιτάξεις και να μου προσφέρεις αν θέλεις, ένα εγκάρδιο βλέμμα σου ή μια ευγενική σου χειρονομία…
κι εγώ θα καταλάβω… θα νιώσω…
αυτός είναι ο τρόπος!
Μάριος Γκόλιας, 24/2/2020

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s